Surgical Outcomes and Complications in Patients with Early-Stage Dupuytren’s Contractures

Aim: This study aimed to assess the functional outcomes and complications of patients operated on for early-stage Dupuytren’s contracture. Patients and Method: We retrospectively included 40 patients who presented to our clinic with early-stage Dupuytren’s contracture. Age, sex, involved hand and finger(s), and contracture grade were assessed. All patients were examined for concurrent trigger finger, penile contracture, or plantar contracture of foot. The study involved patients with painful nodules and contractures of 0-45 degrees at the metacarpophalangeal joint. Results: A total of 52 hands of 40 patients (24 men, 16 women; mean age: 57.6 years) underwent partial fasciectomy . The contractures were located in the right hand in 12 cases; left hand in 16; and both hands in 12; they were located in the fourth finger in 10 hands; fifth finger in 6 hands; fourth and fifth fingers in 12 hands; and along fourth and fifth finger in 24 hands. The mean follow-up period was 25.9 (range 2-100) months. No patient developed infection, hematoma, skin necrosis, nerve or vessel cuts postoperatively. Three patients developed opening of sutures which were left to secondary healing. No patient was re-operated for Dupuytren’s contracture. Trigger finger was observed in 7 (17.5%) patients and accompanying plantar fibromatosis in 4 (10%) patients. Conclusion:Earlysurgery for Dupuytren’s contracture can achieve high surgical success and low complication rates. Surgery performed when adhesions to skin and adjacent tissues and skin contracture are mild has been shown to reduce re-operation rate.

Amaç: Bu çalışmada erken evre Dupuytren kontraktürü nedeniyle ameliyat edilen hastalar incelenip fonksiyonel sonuç ve komplikasyonların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Kliniğimize erken evre Dupuytren kontraktürü nedeniyle başvuran 40 hasta retrosepektif olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet, hangi el ve elde hangi parmakların etkilendiği, kontraktür derecesi irdelendi. Beraberinde tetik parmak, penil kontrakür veya ayakta plantar kontraktür varlığı açısından incelendi. Çalışmaya ağrılı nodülleri olan ve metacarpofalangial eklemde 0-45 derece kontraktürü olan hastalar dahil edildi. Daha ciddi kontraktürü olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Bulgular: 40 hastada (24 erkek, 16 kadın; ortalama yaş: 57.6) toplam 52 elde parsiyel fasciektomi yapıldı. Vakaların 12’si sağ elde; 16’sı sol elde; 12’si bilateral olarak raporlandı. 10 elde dördüncü parmakta, 6 elde beşinci parmakta, 12 elde dört ve beşinci parmakta 24 elde ise dört ve beşinci parmak trasesinde kontraktür mevcut idi. MP eklemde Ortalama cilt kontraktürü 14,2 derece idi. Hastalar ortalama 25,9 (2-100) ay takip edildi. Hastaların postoperatf dönemde hiçbirinde enfeksiyon, hematom, cilt nekrozu ve sinir ya da damar kesilmesi görülmedi. 3 hastada sütür açılması görüldü, ikincil iyileşmeye bırakıldı. Hiçbir hasta elde Dupuytren kontraktürü nedeniyle tekrar ameliyat edilmedi. Tetik parmak 7 hastada(%17,5) eş zamanlı olarak görüldü. 4(%10) hastada aynı zamanda plantar fibromatozis mevcuttu. Sonuç: Erken dönemde yapılan Dupuytren kontraktürü cerrahisinde yüksek cerrahi başarı ve düşük komplikasyon oranı elde edilebilir. Ayrıca, cilde ve etraftaki dokulara yapışıklığın az olduğu dönemde yapılan cerrahinin re-operasyon oranını azalttığı görülmüştür.