Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise Başvuran Karbonmonoksit Zehirlenmesi Olgularının Değerlendirilmesi

Number: 3 September 1, 2016
  • Mustafa Özgür Toklucu
  • Caner Araz
  • Mehmet Nizamoğlu
  • Emin Pala
  • Sevgi Akova
  • Burcu Karakayalı
  • Şirin Güven
EN TR

Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise Başvuran Karbonmonoksit Zehirlenmesi Olgularının Değerlendirilmesi

Öz

Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise 1 Ocak 2010-1 Temmuz 2012 tarihleri arasında başvuran yaşları 8 ay-15 yaş std sapma: 6,38±4,32 , arasında değişen karbonmonoksit zehirlenmesi olgularının n=167 epidemiyolojik ve klinik özellikleri retrospektif olarak incelendi. Çocukluk çağı karbonmonoksit zehirlenmeleri tüm çocuk acil başvurularının %0,07’sini oluşturmaktaydı. 87 olgu %52,1 kız iken 80 olgu %47,9 erkekti. Yaş gruplarına göre sırasıyla, 13 ay- 4 yaş grubu tüm olguların %25,1’ini, 8-11 yaş %24’ünü oluşturarak daha sık gözlendi. Tüm zehirlenmeler istemsiz zehirlenme kaza idi. Zehirlenmelerin çoğu kış mevsiminde meydana geldi %46,7 n=78 . Başvuru esnasında ölçülen karboksihemoglobin değerleri en sık 0-9,99 n=57, %34,1 ve 20-29,9 n= 48, %28,7 arasında değişmekteydi. Başvuru esnasında kan gazında ölçülen pH değerleri ortalaması 7,36 ±0,52 idi. Olguların çoğunun başlangıçta %45,51, n=76 asemptomatik olduğu gözlendi. Bulantı-kusma %32,9, n=55 , başağrısı %16,1, n=27 ve baş dönmesi %15,51, n=27 en sık belirti ve bulgulardı. Üç olgu yoğun bakım ünitelerine sevk edilirken, altı olgu ise hiperbarik oksijen tedavisi için yönlendirildi. Hastanemizdeki tedavi esnasında mortalite gelişmedi. Çalışmamızın, Ümraniye ve İstanbul’da karbonmonoksit zehirlenmelerinin önlenmesinde koruyucu önlemler alınmasında yol gösterici olmasını umuyoruz

Anahtar Kelimeler

References

  1. Çamurdan DA, Beyazova U. Çocukluk çağı zehirlenmelerinde değerlendirme ve genel tedavi yaklaşımları. Türkiye Klinikleri Pediatri 2006; 2:5-10.
  2. Çıtak A , Yılmaz H.L(ed). Pediatrik zehirlenmeler. İstanbul Tıp Kitabevi, İstanbul 2011; 285-90.
  3. Tomazewski C. Carbon Monoxide. In: Goldfrank LR, Flomenbaum NE, Lewin NA, Howland MA, Hoffman RS, Nelson LS,eds. Goldfrank’s Toxicology Emergencies. 7th ed. USA: McGraw-Hill Companies; 2002; 1478-91.
  4. Başar L. Türkiye’de zehirlemelere bağlı ölüm olgularının profili. Adalet Bakanlığı Adli tıp Kurumu Başkanlığı (Uzmanlık Tezi) , İstanbul, 2000
  5. Ernst A and Zibrak J. Carbon monoxide poisoning. New Engl J Med, 1998; 339: 1603-8.
  6. Cobb N and Etzel RA. Unintentional carbon monoxiderelated deaths in the United States, 1979 through 1988. JAMA, 1991; 266: 659-63.
  7. Karaböcüoğlu M, Yılmaz HL, Duman M (ed). Çocuk Acil Tıp; İstanbul Medikal Sağlık ve Yayıncılık 2012; 1755-7.
  8. Wiener SW, Hoffman RS. Trends in Clinical Toxicology: advances that may chance your practice. Basic Clin Pharmacol Toxicol 2005; 97: 1-7.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Mustafa Özgür Toklucu

Caner Araz

Mehmet Nizamoğlu

Emin Pala

Sevgi Akova

Burcu Karakayalı

Şirin Güven

Publication Date

September 1, 2016

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2016 Number: 3

EndNote
Toklucu MÖ, Araz C, Nizamoğlu M, Pala E, Akova S, Karakayalı B, Güven Ş (September 1, 2016) Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise Başvuran Karbonmonoksit Zehirlenmesi Olgularının Değerlendirilmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 3 123–128.