Nöroloji Yoğun Bakım Ünitesinde Beyin Ölümü Tanısı Konulan Olguların İncelenmesi

Türkay Akbaş; Zeynep Kurtpınar; Songül Şenadım; Eda Çoban; Vildan Özkubat; Sünkar Kaya Bayrak; Hatice Ateş Güllü; Belgin Mutluay; Aysun Soysal; Sevim Baybaş; Dilek Ataklı

EN TR

Analys Is of The Pat Ients Who Had Brain Dead Diag Nosis In a Neurological Intensive Care Unit

Abstract

objectives: The main reason why we have insufficient organ donation from cadavers in our country is the lack of focus on brain death BD by the clinicians working in the intensive care unit ICU . The aim of this study was to analyze patients diagnosed with BD in a neurological ICU. Patients and Methods: We retrospectively analyzed twenty-three patients who had been diagnosed within the year by BD in the Neurological ICU of Bakirköy Research and Training Hospital for Psychiatry, Neurology and Neurosurgery. Results: The mean age was 62+14 and 56.3% were male. The admission diagnoses were ischemic infarction 52.2% , intracerebral hemorrhage 39.2% , sinus thrombosis 4.3% and hypoxic encephalopathy 4.3% . The time interval between ICU admission and BD diagnosis was 27.5 hours. The signs leading to BD were brainstem areflexia, decreased Glasgow coma score, loss of spontaneous breath and polyuria which were noticed first by the neurologists in 10 subjects and by the intensive care specialists and anaesthesiologists in 13 subjects. BD decisions in 15 patients were given by apnea testing and neurologic examination. Further tests were conducted in five patients because of inability to perform apnea tests whereas neurologists ordered additional tests in three patients. The rates of hypotension, diabetes insipidus and hypothermia were 95.5%, 78% and 61.9%, respectively, and they were managed properly. Organ donation rate was 13%. conclusion: The doctors and nurses working in an ICU should be trained on how to recognize BD and to manage potential organ donors. This will improve BD diagnosis and increase organ donations

Keywords

Apnea testing,diabetes insipidus,donation,Glasgow coma score

Nöroloji Yoğun Bakım Ünitesinde Beyin Ölümü Tanısı Konulan Olguların İncelenmesi

Öz

Amaç: Ülkemizde kadavradan organ naklinin düşük olmasının önemli nedeni yoğun bakım ünitelerinde YBÜ çalışan klinisyenlerin beyin ölümü BÖ tanısını koymaya odaklanmamasıdır. Bu çalışmada nöroloji yoğun bakım ünitesinde BÖ tanısı konulan vakaların incelenmesi planlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmada Bakırköy Ruh Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi nöroloji YBÜ’de bir yıl içinde BÖ tanısı konmuş 23 erişkin vaka retrospektif olarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Vakalarımızın %56.3’ü erkek olup, yaş ortalaması 62+14 sene olarak bulunmuş, yatış tanıları iskemik inme %52.2 , intrakranial kanama %39.2 , sinüs trombozu %4.3 ve hipoksik ensefalopati %4.3 idi. YBÜ’ye alındıktan sonra BÖ tanısı konulmasına kadar geçen süre 27.5 saat bulunmuştur. BÖ tanısını düşündüren klinik bulgular, beyin sapı arefleksisi, Glasgow koma skor düşüklüğü, spontan solunum kaybı ve poliüridir. BÖ tanısı 13 vakada YBÜ uzmanı ile anestezi ve reanimasyon uzmanı tarafından, 10 hastada ise nöroloji uzmanı tarafından ilk olarak düşünülüp tanı işlemlerine gidilmiştir. BÖ tanısı 15 olguda apne testi ve nörolojik muayeneyle konulmuştur. Beş olguda apne testinin yapılamaması ve üç olguda tanıyı desteklemek için ek testler yardımıyla tanıya gidilmiştir. Vakaların %95.5’inde hipotansiyon, %78’inde diabetes insipidus ve %61.9’unda hipotermi gelişmiş ve uygun tedavileri yapılmıştır. Olgularımızın %13’ü donör olmuştur.Sonuç: YBÜ’de vaka takibi yapan doktor ve hemşirelerin beyin ölümünü tanıma ve donör bakımı konusunda eğitimli olması ile BÖ tanısının konulması oranı ve bunun sonucunda kadavradan organ nakli sayısı artacaktır

Anahtar Kelimeler

Apne testi,diabetes insipidus,donör,Glasgow koma skoru

References

Novitzky D, Cooper DKC. The Brain-Dead Organ Donor. New York: Springer, 2013: 13-20. [CrossRef]
Gardiner D, Shemie S, Manara A, Opdam H. International prospective on the diagnosis of death. Brit J Anaesthesia 2012;108 (Suppl 1):i14-i28. [CrossRef]
Wijdicks EF. Brain death worldwide. Accepted fact but no global consensus in diagnostic criteria. Neurology 2002;58:20-5.
Organ ve doku nakli hizmetleri yönetmeliği. Resmi Gazete 01.02.2012 - 28191.
Wijdicks EF. Brain death guidelines explained. Semin Neurol 2015;35:105-15. [CrossRef]
Young GB, Lee D. A critique of ancillary tests for brain death. Neurocritical Care 2004;1:499-508. [CrossRef]
Organ ve doku alınması, saklanması, aşılanması ve nakli hakkında kanun. Kanun numarası 6514 Resmi Gazete 18.01.2014 - 28886.
Karasu D, Yılmaz C, Karaduman İ ve ark. Beyin ölümü olguların retrospektif incelenmesi. Yoğun Bakım Dergisi 2015;6:23-6. [CrossRef]

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Türkay Akbaş

Zeynep Kurtpınar

Songül Şenadım

Eda Çoban

Vildan Özkubat

Sünkar Kaya Bayrak

Hatice Ateş Güllü

Belgin Mutluay

Aysun Soysal

Sevim Baybaş

Dilek Ataklı

Publication Date

September 1, 2018

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 1970 Number: 3

IZ

https://izlik.org/JA49UB64KP

Cite

RIS / Bibtex

EndNote

Akbaş T, Kurtpınar Z, Şenadım S, Çoban E, Özkubat V, Bayrak SK, Güllü HA, Mutluay B, Soysal A, Baybaş S, Ataklı D (September 1, 2018) Nöroloji Yoğun Bakım Ünitesinde Beyin Ölümü Tanısı Konulan Olguların İncelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 3 309–313.