Üniversite Öğrencilerinde Öğrenim Türü ve Cinsiyetin Gece Yeme Sendromuna Etkisi

Number: 1 March 1, 2020
  • Tuba Tekin
  • Neslihan Öner
EN TR

Üniversite Öğrencilerinde Öğrenim Türü ve Cinsiyetin Gece Yeme Sendromuna Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışma Erciyes Üniversitesi öğrencilerinde öğrenim türü ve cinsiyetin gece yeme sendromuna GYS etkisini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Çalışma Planı: Çalışmanın verileri Aralık 2017 ve Mart 2018 ayları arasında Gece Yeme Anketi kullanılarak toplanmıştır. Örneklem büyüklüğü tabakalı sistematik örnekleme yöntemi kullanılarak hesaplanmıştır. Erciyes Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu’ndan çalışmanın yürütülmesi için gerekli izin alınmıştır 28/11/2017–59 . Çalışmanın sonucunu etkileyebileceğinden dolayı Tıp ve Sağlık Bilimleri ile ilgili fakülteler dâhil edilmemiştir. Normal dağılıma uygunluk Shapiro-Wilk testi ile değerlendirilmiştir. Nicel veriler aritmetik ortalama x¯ standart sapma ± SS , nitel veriler sayı n ve yüzde % olarak gösterilmiştir. Grupların nicel değişkenlerinin karşılaştırılmasında Student-t testi, nitel değişkenlerinin karşılaştırılmasında ise ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplam 1024 öğrenci dahil edilmiştir. Öğrencilerin %54,3’ü erkek, %45,7’si kadın olup, %60,4’ü birinci öğrenim ve %39,6’sı ikinci öğrenim olarak eğitim almaktadır. Sigara kullanımının görülme sıklığı %32 iken, alkol kullanımının görülme sıklığı %19,3’tür. Öğrencilerin %66’sında GYS görüldüğü ve Gece Yeme Anketinden alınan toplam puanın 26,41±4,42 olduğu bulunmuştur. Cinsiyet ve öğrenim türü ile GYS görülme durumu arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Benzer şekilde, yaş, ağırlık, boy ve beden kütle indeksi BKİ ile GYS görülme durumu arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Sigara kullanan öğrencilerde GYS görülme sıklığı sigara kullanmayan öğrencilerde GYS görülme sıklığına göre anlamlı olarak daha fazladır p=0,009 . Ancak, alkol kullanımı ile GYS görülme sıklığı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Sonuç: Üniversite öğrencileri arasında gece yeme sendromu görülme sıklığının oldukça yüksek olduğu ortaya konmuştur. Bu nedenle üniversite öğrencileri arasında gece yeme sendromu gibi yeme bozukluklarının görülme sıklığı saptanarak gerekli önlemler alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Orhan FÖ, Tuncel D. Gece Yeme Bozuklukları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 2009;1:132–54. http://www.cappsy.org/archives/vol1/ no2/cap_1_11.pdf
  2. Stunkard AJ, Grace WJ, Wolf HG. The night-eating syndrome: pattern of food in take among certain obese patients. Am J Med 1955;19:78– 86. [CrossRef]
  3. Cleator J, Abbott J, Judd P, Sutton C, Wilding J. Night eating syndrome: implications for severe obesity. Nutr Diabetes 2012;2:e44. [CrossRef]
  4. Zincir SB. Yeme Bozukluklarında Nöroendokrin ve Moleküler Etkileşimler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 2014;6:389–400. [CrossRef]
  5. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5, 5th ed. Washington DC; 2013.
  6. Peker M, Oztora S, Caylan A, Dagdeviren HN. Internal Reliability of Turkish Version of “Night Eating Questionnaire” in General Adult Population. Euras J Fam Med 2016;5:109–12.
  7. Balcıoğlu İ, Başer SZ. Obezitenin Psikiyatrik Yönü. Türkiye’de Sık Karşılaşılan Psikiyatrik Hastalıklar. İ. Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri 2008;62:341–8. https://docplayer.biz. tr/10558169-Obezitenin-psikiyatrik-yonu.html
  8. Ulaş B, Uncu F, Üner S. Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinde Olası Yeme Bozukluğu Sıklığı ve Etkileyen Faktörler. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Derg 2013;2:15–22. http://openaccess.inonu. edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11616/4841/makale. pdf?sequence=1&isAllowed=y

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Tuba Tekin

Neslihan Öner

Publication Date

March 1, 2020

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2020 Number: 1

EndNote
Tekin T, Öner N (March 1, 2020) Üniversite Öğrencilerinde Öğrenim Türü ve Cinsiyetin Gece Yeme Sendromuna Etkisi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 1 141–147.