Nonspesifik Duodenitin Gastrit ve Helikobakter Pilori ile İlişkisi

Purpose: Duodenitis is the inflammation of the duodenal mucosa and is classified as specific and non-specific. Currently, the effect of Helicobacter pylori H. pylori in the etiology of nonspecific duodenitis NSD remains unclear. In this study, the importance of H. pylori infection in NSD pathogenesis was examined. Patients and Methods: In our study, patients who underwent upper gastrointestinal endoscopy between 2013- 2016 were included in the study. 137 patients with NSD were included in the study. Age, sex, gastritis status, presence of H. pylori, duodenitis and histopathological results were recorded as data. Results: The female / male ratio of the patients included in the study was 1/1 and the mean age was 41.9 years. 59.12% n = 81 of the patients had chronic gastritis; 91.97% n = 126 had chronic duodenitis. In all patients, 58.39% n = 80 had H. pylori in the gastric mucosa. Of the patients with active chronic duodenitis, 90.91% n = 10 had H. pylori in the gastric mucosa and 72.73% n = 8 had active chronic gastritis. Conclusion: In our study, we found that chronic duodenitis was significantly associated with chronic gastritis and H. pylori. Considering this situation in the planning and treatment planning of patients, we believe that it can be important in the use of resources in terms of both treatment and examination of the patient.

Amaç: Duodenit, duodenum mukozanın inflamasyonu olup spesifik ve nonspesifik olarak ele alınır. Günümüzde nonspesifik duodenit NSD etyolojisinde Helikobakter pilorinin H. pylori etkisi hala netleşmemiştir. Bu çalışmamızda, NSD patogenezinde H. pylori enfeksiyonunun önemi incelendi. Hastalar ve Yöntem: Araştırmamızda, 2013-2016 yılları arasında, üst sindirim sistemi endoskopisi yapılan hastalar incelemeye alındı. NSD tanısı olan 137 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara ait retrospektif dosyalardan, hastaların yaşı, cinsiyeti, gastrit durumu, mide mukozasında H. pylori varlığı, duodenit ve histopatolojik sonuçları veri olarak değerlendirilerek kayıt altına alındı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların kadın/erkek oranı: 1/1 olup ortalama yaşları 41,9 yıl idi. Hastaların %59,12 n=81 ’sinde kronik gastrit; %91,97 n=126 ’sinde kronik duodenit saptandı. Tüm hastaların %58,39 n=80 ’unda mide mukozasında H. pylori saptandı. Aktif kronik duodenit bulunan hastaların %90,91 n=10 ’inin mide mukozasında H. pylori, %72,73 n=8 ’ünde ise aktif kronik gastrit tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışmamızda kronik duodenitin belirgin bir şekilde kronik gastrit ve H. pylori ile birlikte olduğu belirlenmiş olup, tetkik ve tedavi planlamalarında bu durumun göz önüne alınmasının hem hastanın tedavisi hem de tetkik etmek açısından kaynakların yerinde kullanımında önemli olabileceği kanaatindeyiz.