Travma Sonrası Büyüme Açısından Bir Risk Faktörü Olarak Psikolojik Sağlamlık: Koronavirüs Salgını Örneği

Amaç:Bu çalışmanın amacı koronavirüs salgını sonrasında ortaya çıkan psikolojik semptomlardaki değişimin psikolojik sağlamlık ve travma sonrası büyüme açısından incelenmesidir. Ayrıca bireylerin koronavirüs öncesi psikolojik semptomları ile sonrasındaki psikolojik semptomları arasındaki ilişkide psikolojik sağlamlığın aracı rolünün belirlenmesi hedeflenmiştir. Yöntem:18-66 (31.93±11.57) yaş aralığındaki 553’ü (%76.7) kadın ve 168’i (%23.3) erkek olmak üzere toplam 721 kişilik toplum örnekleminden oluşan katılımcılarapsikolojik semptom, psikolojik sağlamlık vetravma sonrası büyüme ölçekleri online olarak uygulanmıştır. Bulgular:Koronavirüs öncesi ve sonrası semptom puanlarındaki değişim yönüne göre oluşturulmuş gruplar arasındaki farklar incelendiğinde,psikolojik sağlamlık puanının değişim olmayan grup lehine,travma sonrası büyüme puanının iseolumlu değişim gösteren grup lehine diğer değişim gruplarındananlamlı düzeyde yüksek oldukları saptanmıştır. Koronavirüs öncesi ve sonrası semptom puan ortalamaları arasındaki ilişkide psikolojik sağlamlığın %5.7 ila %13 gibi değişen oranlardasemptom düzeylerini azaltıcı bir yönde aracılık etkisinin olduğu saptanmıştır. Sonuç:Bu çalışmada koronavirüs sürecinin toplamda bireylerin psikolojik semptomları üzerinde olumsuz bir etkisinin olduğu görülmekle birlikte bazı bireylerin psikolojik semptom puanlarında değişimin olmadığı, bazı bireylerde ise semptom puanlarının düştüğü gözlenmiştir. Bu farklılığı oluşturan değişkenler olarak PS ile TSB’nin travmatik deneyimlerde iki ayrı yapı olarak değerlendirilebileceğigörülmüştür.Bulgular koronavirüs salgını örneğinde PS’nin psikolojik semptomlarda bozulmayakarşı koruyucu bir faktör olduğunudiğer yandan ise TSB’nin oluşumunu engelleyen bir risk faktörü olarak değerlendirilebileceğini akla getirmektedir.

Objective: The aim of this study is to investigate the change in psychological symptoms that occur after the COVID-19 epidemic in terms of psychological resilience and posttraumatic growth. In addition, it was aimed to determine the mediating role of PS in the relationship between before COVID-19 psychological symptoms of individuals and their subsequent psychological symptoms. Method: It was applied psychological symptoms, psychological resilience, and posttraumatic growth scales to the participants, who consisted of 1245 people, 1212 female (81.3%), and 233 (18.7%) male, between the ages of 18-74 as online. Results: When the differences between the groups formed according to the change in symptom scores before and after COVID-19 were examined, it was found that the resilience score was significantly higher in favor of the group with no change, and the posttraumatic growth score in favor of the group with the positive change that compared to the other change groups. In the relationship between symptom score averages before and after COVID-19, resilience has been found to have a mediating effect in a direction that decreases symptom levels at rates ranging from 5.7% to 13%. Conclusion: In this study, although the coronavirus process had a negative effect on the psychological symptoms of individuals in total, it was observed that some individuals did not have any change in their psychological symptom scores, while in some individuals their symptom scores decreased. It was seen that resilience and posttraumatic growth can be evaluated as two different structures in traumatic experiences as the variables that make up this difference. The findings suggest that resilience is a protective factor against psychological symptoms deterioration in the coronavirus outbreak sample, on the other hand, it can be considered as a risk factor preventing the formation of posttraumatic growth.