Occurance of Diagnosis By Nurses of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect

Aim: To evaluate the occurance of diagnosis by nurses of symptoms and risks of child abuse and neglec, and to identify affecting factors.Material and Method: This descriptive type study was done between July 2013 and June 2014 Participants were nurses working in pediatric clinics and emergency departments at Ağrı city center, Turkey, who agreed to participate in the study N=61 . A questionnaire and diagnostic scale of symptoms and risks of child abuse and neglect were used. The data was analyzed with percentage distributions, averages, variance and t test. All ethical principals in research were adhered to.Results: The data showed that the the higher the level of education of nurses, the greater their ability to diagnose symptoms of child abuse and identify children who were at risk of child abuse and neglect. The difference between the groups was significant. Specifically, nurses who had training and education about the symptoms of child abuse and neglect had higher diagnosis levels., have difficulty in diagnosis processes of the child abuse and neglect cases.Conclusion: It is recommended that larger studies be done regarding proper identification of child abuse and neglect. It is also recommended that all institutions that deal in pediatric health care implement training programs for nurses on this and that nursing schools include this training in their curriculum

Amaç: Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerini değerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemektir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipte yapılan araştırma, Temmuz 2013-Haziran 2014 tarihleri arasında, Ağrı il merkezinde bulunan hastanelerin çocuk kliniklerinde ve acil servislerinde çalışan, araştırmaya katılmayı kabul eden hemşireler S=61 ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında, bir soru formu ve Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerini Tanılanma Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, yüzdelik dağılımlar, ortalama, varyans, t testi ile analiz edilmiştir. Araştırmada, etik ilkelere uyulmuştur. Bulgular: Hemşirelerin öğrenim düzeyi arttıkça çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin arttığı ve gruplar arasındaki farkın önemli olduğu, çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim ve bilgi alan hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin daha yüksek olduğu, hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmali olgularını tanılama süreçlerinde zorluk yaşadıkları belirlenmiştir. Sonuç: Hemşirelik eğitimi müfredatında, çocuk istismarı ve ihmali ile şüphelenilmesi gereken durumlar, tanılama süreçleri ve bildirim yapılacak kurumlar konusuna daha geniş yer verilmesi, çocukla ilgili birimlerde çalışan hemşireler için konu ile ilgili hizmet içi eğitim programlarının yapılması önerilebilir.