Türkiye’de Hemşirelik Alanında Üriner İnkontinansla İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi

Number: 2 June 1, 2019
  • Semiha Aydın Özkan
  • Dilek Bilgiç
  • Nezihe Kızılkaya Beji
EN TR

Türkiye’de Hemşirelik Alanında Üriner İnkontinansla İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada Türkiye’de hemşirelik alanında üriner inkontinans konusunda yapılan yüksek lisans ve doktora tezlerinin taranması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmanın evrenini Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’ne kayıtlı 2000-2016 yılları arasında Hemşirelik ve Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalları’nda yapılan doktora ve yüksek lisans tezleri oluşturdu. Bu çalışmada “üriner inkontinans” anahtar kelimesi kullanıldı. Retrospektif tanımlayıcı literatür araştırmasında 9 doktora ve 23 yüksek lisans tezi incelendi. Verilerin analizinde tezlerin yüksek lisans ya da doktora tezi oluşu, tezlerin yayın yılı, amacı, örneklem grubu, örneklem sayısı, dizaynı ve sonuçları özetlendi. Bulgular: Taranan 23 yüksek lisans tezinden 19’i tanımlayıcı, 4’i deneysel; 9 doktora tezinden 1’i kesitsel, 4’ü tanımlayıcı, deneysel ya da prospektif ve 4’ü de deneysel olarak yapılmıştır. Tanımlayıcı çalışmalarda kadınlarda Üİ prevalansı, etkileyen faktörler incelenmiş ayrıca Üİ yaşam kalitesine, sosyal yaşama, cinsel sağlığa, dini yaşama etkilerine bakılmış ve depresyonla ilişkileri değerlendirilmiştir. Üİ sorunu kadınların yaşam kalitelerini olumsuz etkilediği, dini sorumluluklarını yerine getirmede sorun yaşadıkları ve depresyon ile Üİ arasında pozitif bir ilişki olduğu belirtilmiştir. Sonuç: Üriner inkontinans her yaş grubu kadında yaygın bir şekilde görüldüğü yapılan çalışmalarla tanımlanmış olup yaşam kalitesini olumsuz etkilediği saptanmıştır. Deneysel çalışmalarla pelvik taban kas egzersizleri ile kas gücünün arttırıldığı ve yaşam kalitesini olumlu etkilediği belirtilmiştir. Kadınların yarısına yakınını etkileyen üriner inkontinansın korunması ve tedavisine yönelik hemşireler tarafından daha çok deneysel araştırmaların yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Lapitan M, Carmela M. Epidemiology of Urinary Incontinence. In: Badlani G.H.,Davila G.W.,Michel, M.C. Rosette J.J.M.C.H. (eds). Continence Current Concepts and Treatment Strategies. London: Springer; 2009,3-13.
  2. Abrams P, Cardozo L, Fall M, Griffiths D, Rosier P, Ulmsten U, et al. The standardization of terminology of lower urinary tract function: Report from the standardization sub-committee of the International Continence Society. Neurourol Urodyn. 2002;21:167-78. [CrossRef]
  3. Esler R. Chapter 1 Introduction. Chan L.,Tse V. (eds). Multidisciplinary Care of Urinary Incontinence A Handbook for Health Professionals. London: Springer; 2013,1-5.
  4. García-Pérez H, Harlow SD, Sampselle CM, Denman C. Measuring urinary incontinence in a population of women in northern Mexico: prevalence and severity. Int Urogynecol J 2013;24:847-54. [CrossRef]
  5. Kirss F, Lang K, Toompere K, Veerus P. Prevalence and risk factors of urinary incontinence among Estonian postmenopausal women. Springerplus. 2013;2:524-31. [CrossRef]
  6. Rebassa M, Taltavull JM, Gutiérrez C, et al. Urinary incontinence in Mallorcan women: prevalence and quality of life. Actas Urol Esp. 2013;37:354-61. [CrossRef]
  7. Jokhio AH, Rizvi RM, Rizvi J, Macarthur C. Urinary incontinence in women in rural Pakistan: prevalence, severity, associated factors and impact on life. BJOG. 2013;120:180-6. [CrossRef]
  8. Sensoy N, Dogan N, Ozek B, Karaaslan L. Urinary incontinence in women: prevalence rates, risk factors and impact on quality of life. Pak J Med Sci. 2013;29:818-22.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Semiha Aydın Özkan

Dilek Bilgiç

Nezihe Kızılkaya Beji

Publication Date

June 1, 2019

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2019 Number: 2

EndNote
Özkan SA, Bilgiç D, Kızılkaya Beji N (June 1, 2019) Türkiye’de Hemşirelik Alanında Üriner İnkontinansla İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2 201–210.