Kuduz Şüpheli Hayvan Saldırısı Şikayetiyle Hastaneye Başvuran Olguların Kuduz Hastalığı Hakkındaki Bilgi, Tutum ve Davranışları

Number: 2 June 1, 2014
  • Murat Cesur
  • Nermin Olgun
EN TR

Kuduz Şüpheli Hayvan Saldırısı Şikayetiyle Hastaneye Başvuran Olguların Kuduz Hastalığı Hakkındaki Bilgi, Tutum ve Davranışları

Öz

Amaç: Bu çalışma kuduz şüpheli hayvan saldırısı şikayetiyle hastaneye başvuran olguların kuduz hastalığı hakkındaki bilgi, tutum ve davranışlarını değerlendirmek amacıyla yapıldı. Hastalar ve Yöntem: Çalışma bir anket çalışması olup, vakaların hayvan saldırısı ile ilgili özelliklerini, temas sonrası ilk yaptıkları davranışları ve kuduz hastalığı hakkındaki bilgi düzeylerini ölçmeyi hedefleyen sorular içermektedir. Çalışma, kesitsel ve tanımlayıcı bir çalışma olarak tasarlandı. Anket, Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesine 15.07.2012 ile 15.10.2012 tarihleri arasında başvuran 400 olguda yüz yüze uygulandı. Bulgular: Çalışmaya katılan olguların en fazla saldırıya uğrayan yaş grubunu % 47,8’i ile 18 yaş ve altı grubu oluşturmaktadır. Hayvan saldırısına uğrayanların %62,8’nin cinsiyeti erkekti. Saldıran hayvanın %49,2’si kedi olarak saptandı. Saldıran hayvanların %36’sının kendiliğinden saldırdığı tespit edildi. Katılanların %97’sinin ilk 72 saatte hastaneye başvurdukları ve başvuranların %47,8’ i en basit temizleme yöntemi olan sabun ve su ile temizlemeyi tercih ettikleri saptandı. Çalışmaya katılanların %51,2’sinin kuduz hastalığı nasıl bir hastalık sorusuna yanlış cevap verdiği, %54,7’sinin kuduz hastalığının hangi yol ile bulaştığını bilmediği saptandı. Sonuç: Bu çalışmada hastaneye kuduz profilaksisi için başvuranların temel kuduz bilgilerinin düşük olduğu tespit edildi. Sonuç olarak şüpheli hayvan ısırıklarında eğitim, hastaneye başvuru süresini önemli ölçüde etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. 1. T.C. Resmi Gazete. Kuduz Korunma ve Kontrol Yönergesi. Sayı: B100TSH0110002/7755, Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara. 09.05.2001. 2. Zoonotik Hastalıklar Hizmet içi Eğitim Modülü Kitabı. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara. 2011:81–103.
  2. 3. WHO Expert Consultataion on Rabies. WHO Technical Report Series No: 931.First report. pp. 1–106.World Health Organization, Genova, Switzerland. 2005. (http://www.who.int/rabies/trs931_%2006_05. pdf Erişim tarihi 15.11.2012).
  3. 4. Büke M, Büke AÇ, Topçu AW. İnfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojisi s.1029–1104, Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul, 2002.
  4. 5. Gencer S. Kuduz ve tetanoz profilaksisi. I.Ü. Cerrahpasa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri. Toplumdan Edinilmiş Enfeksiyonlara Pratik Yaklaşımlar Sempozyum Dizisi no:61 Şubat 2008; s.223-234.
  5. 6. Nesanur N. Türkiye’de henüz çözülemeyen bir sorun: kuduz riskli temas olguları. 2006;15:202–206.
  6. 7. Gönen İ. Türkiye’deki Hekimlerin Kuduz Hastalığıyla İlgili Bilgi ve Tutumlarının Değerlendirilmesi, M.Ü. Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıları Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, İstanbul, 2010. (Danışman: Doç. Dr. Ahmet Soysal)
  7. 8. Özsoy M, Yakıştıran S, Özkan E. 2000 yılında kuduz aşı merkezine başvuran hastaların değerlendirilmesi, Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi. 2002;59:1–6.
  8. 9. Göktaş F,Ceren N, Karagül E, Çiçek G, Özyürek S. Kuduz aşı merkezine başvuran 11017 olgunun değerlendirilmesi, Klimik dergi, 2002;15(1)12–15

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Murat Cesur

Nermin Olgun

Publication Date

June 1, 2014

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2014 Number: 2

EndNote
Cesur M, Olgun N (June 1, 2014) Kuduz Şüpheli Hayvan Saldırısı Şikayetiyle Hastaneye Başvuran Olguların Kuduz Hastalığı Hakkındaki Bilgi, Tutum ve Davranışları. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2 135–140.